قرار است نمایندگان تشکل های صنفی فرهنگیان در آینده ای نزدیک با دکتر فانی سرپرست آموزش و پرورش دیدار کنند. بازار ملاقات های دکتر فانی این روزها حسابی گرم است. علی رغم صدمات جبران ناپذیری که طی یکی دو دهه گذشته بر پیکره آموزش و پرورش وارد شده، همچنان فرهنگیان جزو قشر فرهیخته جامعه محسوب شده و برای اداره سازمان متبوع شان برای خود حق اظهار نظر قائل اند.

مشکلات زیاد است. با یک حساب سرانگشتی می توان افزون بر صد مشکل را در آموزش و پرورش برشمرد. نمایندگان بنا دارند مشکلات موجود را به سمع وزیر آینده آموزش و پرورش برسانند. به نظر اینجانب مهم ترین موضوعی که نمایندگان می بایست بر روی آن تأکید کنند، نقش و جایگاه تشکل ها در اداره آموزش و پرورش است.

دکتر فانی جایگاه و حفظ حرمت تشکل های صنفی را به رسمیت شناخته است. می بایست در این جلسه به دکتر فانی و مسئولان حاضر گفت که در صورت تعامل ، تشکل ها می توانند بازوی توانمند مدیریت آموزش و پرورش در سطح خرد و کلان باشند.

احیاء و تقویت انجمن های علمی، تقویت شوراهای معلمان در آموزشگاه ، تشکیل کمیته های نظرسنجی برای تصمیم گیری مدیران، کمک در تحریم باندهای مافیایی در آموزش و پرورش، تقویت رسانه های آموزشی و تربیتی، ایجاد ارتباط با نهادهای مردم نهاد، مشورت برای انتخاب مدیران توانمند، احیاء روحیه اعتماد به نفس و باور داشتن قرب و منزلت معلمان در نزد مسئولان، پذیرش مشکلات و افزایش مقبولیت مدیران و تقویت روحیه همدلی و همکاری بین فرهنگیان با مسئولان ، تنها گوشه ای از خدماتی است که تشکل ها می توانند به مجموعه معلمان، مدیران و بطور کلی آموزش و پرورش بکنند. 

بی شک اگر مسئولان آموزش و پرورش قصد مدارا با این تشکل مردم نهاد را داشته باشند ، بسیاری از مشکلات ارائه شده با تعاون و همکاری حل خواهد شد. باید پذیرفت که در میان فعالان صنفی ، عقلایی یافت می شوند که برای شکوفایی استعدادشان نیاز به سرمایه گذاری چندانی نیست.