جستجوی اطلاعات و عضویت در سایتهای اجتماعی؛ حق یا جرم؟

نویسنده: دکتر سید ولی الله حسینی

در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران صراحتا از آزاددی اطلاعات سخنی به میان نیامده است لیکن برخی از صاحب نظرات با تفسیر اصول مختلف قانون اساسی مثل اصل سوم و بند دوم و اصل هشتم (نظارت مردم بر دولت) و اصول بیست و چهارم و یکصد و هفتاد و پنجم، آزادی اطلاعات را قابل استخراج می‌دانند. برخی نیز معتقدند که آزادی‌های تصریح شده در قانون اساسی غرض‌های تحقق ذات آزادی هستند و عقلا بر فعالیت‌های مرسوم در زمان تنظیم قانون اساسی تاکید داشتند. حقوقی که تجسم آزادی در قانون اساسی است عنوان‌های عرضی بر نفس آزادی‌اند و در واقع مهم‌ترین مصداق‌های آن و در واقع عناوین تمثیلی هستند.

با این تفسیر می‌توان نفس آزادی وحریم حقوقی ذیربط تحت حمایت قانون اساسی را نسبت به آزادی‌های جدید تعمیم داد و قایل به این نظر شد که آزادی اطلاعات چون در زمان تنظیم قانون اساسی رایج نبوده ، لحاظ نشده است و اینک در قالب آزادی بیان چون با روح آزادی‌های موجود مصرح در قانون اساسی متعارض نیست، قابل استنباط است.